Pielgrzymka do Ostrej Bramy w Jubileuszowym Roku Miłosierdzia

Święta woda – Sejny – Wilno – Troki – Kowno - Studzieniczna

Dzień 1

Dnia 30.04.2016 r. o godz. 5:00 wyruszyliśmy z Warszawy do Wilna na pielgrzymkę w Jubileuszowym Roku Miłosierdzia. W drodze do Wilna zatrzymaliśmy się w Sanktuarium Matki Bożej Bolesnej w Świętej Wodzie. Po krótkiej modlitwie wysłuchaliśmy historii powstania tego Sanktuarium przedstawionej z wielkim zaangażowaniem przez ks. Proboszcza.

Następnie udaliśmy się na Górę Krzyży, gdzie znajduje się mnóstwo dużych i małych krzyży pozostawionych przez odwiedzających to miejsce pielgrzymów. Zaczerpnęliśmy wody z cudownego źródełka i ruszyliśmy w dalszą drogę do Sejn. Nawiedziliśmy tam Bazylikę Nawiedzenia NMP – jedną z najwspanialszych świątyń w Polsce. Tutaj też uczestniczyliśmy we Mszy Św. przed ołtarzem z figurą Matki Bożej Sejneńskiej, wykonanej z lipowego drewna w stylu szafkowym. Koronacji tego obrazu dokonali ks. Prymas Stefan kardynał Wyszyński i kardynał Karol Wojtyła w 1975 r. Ks. Piotr w homilii przedstawił nam cel naszej pielgrzymki. Podkreślił jej wartości takie jak: budzenie nadziei, zaufanie Bogu, refleksje nad życiem. Uwrażliwił nas na otwarcie serc na bliźniego, radość i przyjaźń. Zapamiętaliśmy przytoczony cytat: ,,Jak piękny jest człowiek, kiedy jest człowiekiem.’’

Z tym przesłaniem ruszyliśmy w dalszą drogę. Pomimo deszczowej pogody za oknem, w naszych sercach była radość, co przejawiało się we wspólnym śpiewie przy akompaniamencie gitary.

Przed wieczorem przybyliśmy do Wilna i zostaliśmy zakwaterowani w hotelu ,,Panorama” w odległości 5 min drogi od Ostrej Bramy. Nic więc dziwnego, że pierwsze kroki skierowaliśmy do Matki Bożej Miłosierdzia, aby Ją przywitać i popatrzeć w Jej miłosierne oczy.

 

 

Dzień 2

O godz. 7:00 uczestniczyliśmy we Mszy Świętej w kaplicy Matki Bożej Miłosierdzia w Ostrej Bramie. Możliwość przebywania w takiej bliskości cudownego obrazu napawała nasze serca ogromną radością i wzruszeniem. Ksiądz Mariusz w homilii zachęcał nas do spojrzenia w oczy Naszej Matki. Jej można wszystko powiedzieć.

Po śniadaniu udaliśmy się z naszą przewodniczką (Polką mieszkającą na Litwie) do miejsca bliskiego nam Polakom – na cmentarz na Rossie.

Jest on niezwykle piękny, położony na wzgórzach otaczających miasto i tworzący malowniczy krajobraz. Zatrzymaliśmy się na dłużej przy grobie matki Józefa Piłsudskiego, gdzie złożone jest również serce jej syna.

Potem udaliśmy się do miejsca, w którym Eugeniusz Kazimirowski malował obraz Jezusa Miłosiernego pod dyktando św. Siostry Faustyny. Ona w tym domu przebywała wielokrotnie i znajdują się tam jej relikwie oraz kopia obrazu Jezusa Miłosiernego.

Z tego miejsca udaliśmy się na Górę. Na jej szczycie znajdują się śnieżnobiałe krzyże. Dlatego nazywana jest górą Trzech Krzyży. Zostały tam ustawione w XIV wieku dla upamiętnienia męczeńskiej śmierci franciszkanów. Wielokrotnie były odnawiane i wymieniane, a w 1950 z rozkazu władz sowieckich zostały zburzone.

W 1989 r. odbudowano je na nowo i teraz wznoszą się nad miastem jakby stały na straży wiary i pamięci. Z tego miejsca, pomimo deszczu, mogliśmy podziwiać trochę zamgloną panoramę Wilna, nad którym górują wieże 48 kościołów.

Następnie udaliśmy się do niewielkiego drewnianego domu na Antokolu, w którym przebywając w Wilnie, mieszkała siostra Faustyna.

Znajdują się tam jej relikwie jak również stuła i relikwie bł. ks. Michała Sopoćki . Obok domu w ogrodzie zachowały się jeszcze dwie jabłonie, które zapewne pamiętają dotyk św. s. Faustyny.

Kolejną trasą naszego pielgrzymowania było zwiedzanie Starego Miasta. Już przy pięknej słonecznej pogodzie, spacerowaliśmy jego uliczkami i nawiedzaliśmy piękne świątynie – kościoły katolickie i cerkwie.

Kilka razy zatrzymywaliśmy się przed domami, na których widniały tablice upamiętniające pobyt w nich naszego wieszcza – Adama Mickiewicza.

Zwiedziliśmy również muzeum, w którym znajdują się pamiątki po nim. W sali Filomatów mieliśmy spotkanie z pisarzem Rimantasem Šalną, który wydał kilka publikacji o mało znanych epizodach z życia naszego poety.

W dalszej wędrówce zatrzymaliśmy się przed pomnikiem Adama Mickiewicza, znajdującym się tuż obok gotyckiego kościoła św. Anny, zasługującego na nazwę „perły architektury”, nie mającej odpowiednika w innych miastach Europy Środkowej.

Po długiej wędrówce w czasie wolnym udaliśmy się w różne miejsca na degustację litewskich przysmaków.

Niezwykle bogaci duchowo choć trochę zmęczeni wróciliśmy na obiadokolację, by jeszcze zdążyć obejrzeć z okien naszego hotelu zachodzące słońce nad panoramą tego przepięknego miasta.

       

Dzień 3

Po śniadaniu wyruszyliśmy na dalsze zwiedzanie Wilna. Nawiedziliśmy kościół św. Teresy stopiony jakby w jedną całość z Kaplicą Ostrobramską, uważany za „najszlachetniejszy pomnik baroku” w Wilnie. Dalej Bramą Bazyliańską przeszliśmy na dziedziniec, gdzie znajduje się: cerkiew św. Trójcy i były klasztor Ojców Bazylianów.

Było nam dane wysłuchać tam śpiewów cerkiewnych i zobaczyć uczestnictwo wiernych w procesji, ponieważ właśnie wtedy prawosławni świętowali Zmartwychwstanie Chrystusa.

Następnie udaliśmy się do celi Konrada opisanej w III części „Dziadów” Adama Mickiewicza. Przygnębił nas widok zdewastowanej przez sowietów. Świątyni grecko-katolickiej.

Dalsza droga prowadziła nas do Katedry Wileńskiej wznoszącej się na rozległym placu u podnóża Góry Zamkowej Giedymina. Na dłużej zatrzymaliśmy się w Kaplicy św. Kazimierza, w której znajdują relikwie pierwszego świętego ziemi litewskiej, patrona Litwy i królewicza z rodu Jagiellonów.

Potem udaliśmy się do przepięknego kościoła św. Piotra i Pawła, który swym kunsztem zachwycił nas najbardziej. Wspaniały wystrój wnętrza kościoła tworzy ponad dwa tysiące figur wykonanych ze stiuku.

Stamtąd przeszliśmy do kościoła św. Ducha, który odgrywa ważną rolę w życiu polskiej wspólnoty katolickiej Wilna. Msze św. odprawiane są tu wyłącznie po polsku.

Następnie uczestniczyliśmy we Mszy św. w Sanktuarium Bożego Miłosierdzia, gdzie znajduje się oryginalny obraz Jezusa Miłosiernego. Podczas homilii ks. Piotr uwrażliwił nas na pełnienie miłosiernych uczynków wobec bliźnich. Zwrócił uwagę na łaski płynące na nas od Jezusa Miłosiernego i Jego matki. Przypomniał o potrzebie modlitwy i wdzięczności naszym matkom (w tym dniu na Litwie obchodzone było Święto Matki).

Po Mszy świętej pojechaliśmy do Trok – pierwszej stolicy Litwy. Tam w stylowej restauracji odbyła się degustacja karaimskich „kybynów”.

Następnie udaliśmy się na spacer uliczkami tego miasta i nad Jeziorem Gawle wokół gotyckiego zamku. Po tylu wrażeniach wróciliśmy na obiadokolację, po której dla chętnych nasz pilot Pan Leszek zaproponował wieczorny spacer uliczkami pięknie oświetlonego Starego Miasta. Była też możliwość nocnej adoracji przed Jezusem Miłosiernym.

 

 

Dzień 4

Po krótkiej nocy, bardzo wczesna pobudka, żeby przed wyjazdem zdążyć pożegnać się z Matką Bożą w Ostrej Bramie. Po zawierzeniu wszystkich naszych bliskich i swoich spraw Tej, która „w Ostrej świeci Bramie”, króluje na Jasnej Górze i obdarza łaskami w Warszawie, wyruszyliśmy w drogę powrotną.

Zatrzymaliśmy się w Kownie, położonym nad Niemnem u ujścia rzeki Wilii. Podziwialiśmy zamek z XIII wieku, ratusz z białą wieżą zwany łabędziem.

Wstąpiliśmy na modlitwę do gotyckiej katedry z początku XV wieku z renesansowym i barokowym wyposażeniem. Smutkiem napawał nas widok zdewastowanego przez sowietów kościoła św. Jerzego.

Po chwili zadumy nad Niemnem wyruszyliśmy w dalszą drogę powrotną.

W Studzienicznej w Sanktuarium Maryjnym uczestniczyliśmy w pożegnalnej Mszy  świętej. Podczas homilii ks. Mariusz podsumował duchowe znaczenie naszej pielgrzymki i zakończył przesłaniem, abyśmy po niej choć trochę stali się lepsi. Oby owoce tej pielgrzymki były widoczne w naszym codziennym życiu.

Wdzięczni Panu Bogu i naszym organizatorom bardzo dziękujemy za ten niezwykły dar łaski, jaki otrzymaliśmy w Jubileuszowym Roku Miłosierdzia.

Pozostanie ona na długo w naszych sercach i pamięci.

Teresa Gawęda.

 

Wkrótce ciąg dalszy...

Data publikacji: 
09.05.2016